Öncelikle izlediğim başarılı filmlerden biri olduğunu söyleyebilirim.. Film başlarda biraz durgun geçsede kendini adeta bağlıyor. Bu bir dostluk hikayesi ve içinde şefkat dokunuşları da bir hayli fazla. Beni en çok etkileyen ise filmin sonundaki şiir benzeri bir seslendirmenin olması ve verdiği mesajlar içerinde '' öğrenmenin ve kitap okumanın yaşı ve zamanın olmaması..'' Tavsiyem bu filmi özel bir anınızda eğlenmek için değil öğrenmek ve belkide özlediğiniz duyguları tekrardan yaşamak için seyredin .
Ve dip not: Filmin sonundaki şiiri sizin için not aldım :) Umarım beğenirsiniz.
"Aşk ile şefkat arasında eşine az rastlanır bir cevher.. Gidicek başka bir yeri yoktu. Kendine bir çiçeğin adı verilmişti ve kelimelerin arasında yaşıyordu. İnsana saç baş yolduran sıfatlar, bazısı insanın aklına zorla giren ot gibi büyüyen fiiller vardır. Oysa o nazikçe zihnimden yüreğime girdi. Aşk hikayelerinde yalnızca aşk yoktur, bazılarında tek bir seni seviyorum bile bulunmaz.. Yinede birbirimizi seviyoruz.. Eşine az rastlanır bir cevher. Ona şans eseri parkta rastlamıştım. Fazla yer tutmuyordu,tüylü bir güvercin kadardı.. Kelimelerin isimlerin arasında kaybolmuştu,bana sayfaları gözlerimin önünde canlanan kitaplar verdi. Şimdi gitme daha vakit gelmedi gelmedi küçük çiçeğim..Bana kendinden birşeyler daha kat, bana yaşamından birşeyler daha kat.. Bekle ! Aşk hikayelerinde yalnızca aşk yoktur.Bazılarında tek bir seni seviyorum bile bulunmaz, yinede birbirimizi seviyoruz! " ( La tête en friche - My Afternoons with Margueritte)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder